حیف از دلم که وقف نبود تو می شود

یا گونه های من که کبود تو می شود

حیف از نگاه پنجره ی من که تا سحر

علاف لحظه های ورود تو می شود

دارد به روی زخم زبان های این و آن

مردی خراب گفت و شنود تو می شود

امشب کنار پنجره از دست می رود

تنها دلی که صرف نبود تو می شود

.

.

.

.

.

. 

خواستم عاشق شوم اما نشد

از غمت فارغ شوم اما نشد

با تو که از هر کسی لایق تری

خواستم صادق شوم اما نشد

.

.

.

.

.

.

در کوچه باغ تنهایی شب

تنهای تنها منتظر دیدارت

ستاره های خاکستری را

به نظاره نشسته ام

افسوس که هیچ گاه

در اندیشه ی بازگشت نیستی

.

.

.

 .

.

.